Szepty ziemi
Muzeum Geologiczne im. Henryka Teisseyre Uniwersytetu Wrocławskiego
17.12.2025-28.02.2026
Wernisaż wystawy: 17 grudnia o godzinie 17.00
„Szepty ziemi” to projekt będący rezultatem badań nad geologicznym dziedzictwem Dolnego Śląska – jednego z najbardziej zróżnicowanych mineralogicznie obszarów w Polsce. Punktem wyjścia jest materia rozumiana jako nośnik pamięci: skały, minerały i surowce ilaste. Poddane eksperymentom ceramicznym odsłaniają swoje właściwości, kolory i struktury, stając się autonomicznymi uczestnikami procesu twórczego.
Artystka pracuje wyłącznie na materiałach pozyskanych z regionu Dolnego Śląska. Po kruszeniu, mieleniu i wypałach w wysokiej temperaturze powstają autorskie szkliwa i angoby, których estetyka wynika bezpośrednio z chemicznej i geologicznej specyfiki surowców. Efektem są ceramiczne obrazy – mozaiki, w których warstwy materii tworzą zapisy procesów: transformacji, erozji, utrwalonej energii czasu.
Wystawa łączy warstwę artystyczną i badawczą, prezentując zarówno finalne obiekty, jak i wybrane próbki materiałów oraz dokumentację eksperymentów. „Szepty ziemi” stanowią próbę wsłuchania się w lokalną geologię i wydobycia jej głosu poprzez ceramikę – medium powstałe z tej samej materii, z której wyrasta historia regionu.
Ciało ziemi
materiał: masa szamotowa, autorskie szkliwa z wykorzystaniem dolnośląskich surowców
Ciało ziemi to cykl dwóch mozaik ceramicznych przedstawiających góry Ślężę i Ostrzycę. Prace zostały wykonane z surowców pochodzących z Dolnego Śląska, dzięki czemu krajobraz zostaje przedstawiony nie poprzez jego wizualną reprezentację, lecz poprzez materię, z której powstał.
Przestawione warstwy tworzą strukturę odwołującą się zarówno do geologii, jak i pamięci miejsca. Każda z mozaik funkcjonuje jednocześnie jako obraz oraz fragment materialnej rzeczywistości, w której krajobraz ujawnia się jako forma i ciało.
Kartografia wewnętrzna. Ziemia otwarta
materiał: autorska masa szamotowa
Cykl pięciu prac eksplorujących relację między krajobrazem Dolnego Śląska a procesami wydobycia surowców naturalnych. Każdy obiekt odnosi się do konkretnego złoża, ukazując jego skalę oraz ślady ingerencji człowieka w strukturę ziemi.
Centralnym motywem jest forma otworu – symboliczny odpowiednik wyrobiska. Stanowi on zapis fizycznej ingerencji i metaforę naruszenia ciągłości krajobrazu. Linie topograficzne oraz geometryczna struktura prac odnoszą się do map, dokumentacji geologicznej i procesów kartograficznych.
Informacja na stronie miejsca: link
Wystawa zrealizowana w ramach Stypendium Marszałka Województwa Dolnośląskiego na rok 2025.